“Jorge Mario Bergoglio argentinarra, aita santu berria” zioen Berriak.
Eta antzeko titular ugari gainontzeko egunkari guztietan. Barkatuko nauzue,
baino hitzik gabe geratu naiz azken aste honetan. Aita Santuaren notiziak
besterik ez daude alde guztietan, eta ezin dut ulertu.
Gaur goizeko klaseetan geundelarik irten da notizia, eta telebistako
produkzio geletan geunden lan ugari gauzatzen. Une horretan nire lankide ugarik
Papa berria aukeratu dutenaren notizia jakinarazi digute. Hori notizia! Ze inporta
ote du zein dagoen aita santuaren tronuan. Ze inporta ote du Vatikanoak.
Nik uler dezaket duela urte asko gure aiton amonek elizarengan sinestea. Gaur egun, nahiz eta errespetatzen dudan, ezin dut ulertu. Eta honekin enaiz ari kristautasunaren aurka, ezta gutxiago ere. Argi bereizi behar dira eliza eta erlijioa bera. Eliza erlijio horretaz aprobetxatu da, eta inongo enpresa handiena eraiki du kristautasunaren inguruan.
Vatikanoak, faborez esaidazue, zer egin duen munduaren alde, herritarren
alde? Nik dakidala ezerrez. Esaidazue, elizak, zer eskaini dion herriari. Seguruenik
gauza pare bat on, eta gainontzeko guztiak txarrak. Eta honekin ez ditut herri
ugaritako apaizak etc sartu nahi, bai baitakit nire herriko apaizak behintzat
herritarren alde asko gauzatzen duela. Baina Vatikanoak zer? Ezer ez, horixe,
ezer ez.
Badakit, demagogian eroriko naizela, baina ez nuke esan gabe utzi nahi.
Vatikanoak munduan dituen lur, etxe, eliza… Espainian dugu adibide ederra (1.087 eraikin eskuratu ditu
1998tik 2007ra), edo Vatikanoak dituen bitxiak eta bestelako
baliodun gauzak… Horiek guztiekin munduan dauden injustizia pilla ederra
konponduko lirateke.
Eta guztiari abiagunetik eutsi behar zaio. Zuk goseteen aurka ezin duzu
milloiak balio dituen bitxiak jantzita egin; ezin duzu kalitate goreneko jakiak
jaten zabiltzalarik gauzatu; ezin duzu pobreziaren aurka jardun urrez josita
dagoen jantzi bat jantzita duzularik.
Bakoitzak erabaki dezala, eta zorte on enpresaburu berriari.
